Wotanin Wowapi 46 – januari 2003


nieuwsbrief van de Lakota Stichting

nummer 46, januari 2003

Inhoudsopgave


Van redactie & bestuur

In het vorige nummer hebben we u verteld, dat we overwogen iets anders te gaan doen rond onze nieuwsbrief Wotanin Wowapi. We merkten dat er erg veel tijd ging zitten in de productie van de nieuwsbrief en dat we toch niet meer op tijd konden zijn met nieuws en agenda-punten. Verder zagen we dat onze website op topdagen ongeveer evenveel bezoekers trok als we donateurs hebben. De website wel kan a la minute gewijzigd worden als er iets belangrijks is. Ook de agenda kunnen we daar goed bijhouden. Daarom hebben we besloten te stoppen met de publicatie van de nieuwsbrief Wotanin Wowapi. Dit nummer, het januarinummer van 2003, nummer 46, is het laatste.
Donateurs ontvangen in plaats hiervan één keer per jaar naar keuze van één van de boekjes uit de Cactus-reeks. De donatie hebben we voor 2003 vastgesteld op een minimumbedrag van 10 euro. Wat u meer geeft, gaat evenals vroeger naar projecten bij de Lakota.

In de Cactus-reeks zijn nu drie boekjes verschenen. “Wounded Knee 1890-1990” gaat over het bloedbad bij Wounded Knee in 1890 en de herdenking daarvan in 1990. Deel 2 is een werkboekje voor scholen en kinderprojecten over handenarbeid en spelletjes, die je rond het thema indianen kunt doen. Het heet “Workshops Indiaanse Kultuur”. “Indiaanse Lakota recepten” is het derde deel en bevat zowel moderne als oude gerechten van de Lakota. In het voorjaar staat een vierde boekje gepland over de Lakota in het algemeen, zoals over geschiedenis, cultuur en politieke situatie. Wilt u op de acceptgiro aankruisen, welk boekje u wilt ontvangen?

Misschien hebt u het al gezien, in de afgelopen maanden hebben we onze website in een nieuw jasje gestoken. Er zijn wat nieuwe onderdelen bij gekomen, zoals een pagina voor scholieren, die we in de komende tijd nog gaan uitbreiden. Verder zijn er plannen voor een digitale nieuwsbrief, waarop u zich automatisch aan – en af kunt melden.

Voor deze zomer is ook weer een reis naar de Lakota gepland. De vertrekdatum is eind juni. De meest actuele informatie hierover staat op de website, maar u kunt ook een folder bij ons aanvragen.

Gerda Bolhuis


Verkiezingen Pine Ridge

De verkiezingen voor stamraadsleden en voorzitter van het Pine Ridge-reservaat in Zuid-Dakota heeft voor het eerst in vele jaren weer eens tot opschudding geleid.John Yellowbird Steele is uiteindelijk herkozen als president (stamraadraadvoorzitter) van de Oglala Sioux van het Pine Ridge-reservaat. Er waren drie ronden voor nodig om zover te komen. De verkiezingen zijn zo chaotisch verlopen dat de eerste ronde ongeldig verklaard moest worden. Uiteindelijk ging de laatste ronde (met de laatste 2 namen op het kiesbiljet) tussen de zittende president en de jaren 70 activist Russell Means.

Rond Means’ kandidatuur waren grote problemen ontstaan omdat niet duidelijk was of Means wel een inwoner van het reservaat was. Hij was namelijk tegelijkertijd ook kandidaat voor het gouverneurschap van Nieuw-Mexico, waar hij al jaren verblijft. Pine Ridge kent een regel dat iemand, naast lid van de stam te zijn, een jaar lang inwoner van het reservaat moet zijn geweest. Tevens heeft Means een strafblad, wat normaal gesproken ook verhindert dat men kandidaat is voor gekozen ambten. Means claimde dat hij een pardon hiervoor had gekregen, maar kon dit niet bewijzen. Desondanks is hij tot de verkiezingen toegelaten. Alle commotie leidde er toe, dat de kiescommissie aftrad en vervangen moest worden.
Overigens heeft Means inmiddels op 30 december van aftredend gouverneur Janklow van Zuid-Dakota een pardon gekregen.

Steele won uiteindelijk met 2526 tegen 2014 stemmen. Zie verder o.a. het artikel in Indian Country Today.

Gerda Bolhuis


Korte berichten

Op 29 december stonden voor de zeventiende keer Lakota ruiters bij het monument voor diegenen die in 1890 bij Wounded Knee omkwamen. Meer dan 250 ruiters waren vanuit Noord-Dakota over het winterse land naar de plek van de slachting getrokken. De 500 kilometer lange rit voerde langs diverse voor de Lakota belangrijke plekken. In de eerste jaren tot 1990 was de Big Foot Ride voornamelijk ter herdenking van hun voorouders, nu is de aandacht vooral gericht op de training van jonge leiders. Er deed b.v. een groep jongeren uit het Standing Rock-reservaat, de Spirit Riders, mee.


Colofon

Organisatie & produktie: Gerda Bolhuis
Layout/logo’s: Ad Vermeulen
Bijdragen: Gerda Bolhuis

ISSN 0926-2989

Share Button