Wotanin Wowapi 20 - juli 1995

 


nieuwsbrief van de Lakota Stichting

nummer 20, juli 1995

Inhoudsopgave



Van de redactie

Kevin Costner heeft het verbruid bij de Lakota. Na Dances with Wolves genoot hij veel aanzien, omdat hij voor het eerst in een succesvolle bioscoopfilm had laten zien dat Indianen mensen zijn die je moet respecteren. Het lijkt er echter op dat Costner niets van zijn eigen film heeft opgestoken. Met de verdiende miljoenen gaat hij een casino opzetten - in de heilige Black Hills! Meer hierover in dit nummer van Wotanin Wowapi.
Maar het kan nog erger. We hebben in dit nummer een vertaling opgenomen van een column van Susan Shown Harjo. Volgens haar zijn veel rechtsradicale groeperingen in de Verenigde Staten begonnen als anti-Indiaanse knokploegen. De bomaanslag in Oklahoma laat zien waartoe dit soort racistische sentimenten kunnen leiden.
Als tegenwicht tegen deze sombere berichten hebben we op de middenpagina's plaats ingeruimd voor een serie cartoons. Zo kunt U in deze warme zomer toch nog vrolijk doorkomen!

We wensen U een prettige vakantie!

Namens de redactie,

Ingrid van Amelsfort

NB Wegens ziekte staat er in deze nieuwsbrief geen artikel in de vervolgserie over de Lakota-reservaten. De serie zal in de volgende Wotanin Wowapi vervolgd worden.


 

Kevin Costner


Filmmaker en acteur Kevin Costner, bekend van Dances with Wolves, in is opspraak gekomen omdat hij in de Black Hills een casino wil opzetten. De Lakota, die diep teleurgesteld zijn in Costner, verzetten zich hiertegen. De grote spirituele waarde die de Black Hills voor hen hebben, speelt hierbij een belangrijke rol. Costner, die samen met zijn broer Dan in zaken is, heeft plannen in Deadwood een hotel annex casino te vestigen.

1990
Dances with Wolves komt uit. Een ommekeer in films over Indianen. Een geheel nieuwe kijk op de geschiedenis van de Verenigde Staten en de rol van de Indianen. Ook een ommekeer van de stereotype beelden van Indianen. Kevin Costner lijkt diep begaan te zijn met het lot van de Lakota.

1995
Kevin Costner heeft inmiddels bijna 60 miljoen dollar verdiend met Dances with Wolves en wil een deel van het geld investeren in een casino/hotel complex in de buurt van Deadwood, Zuid-Dakota.

BLACK HILLS
Deadwood is een oude goudgraversstad in het noordoosten van de Black Hills. De Black Hills zijn heilig voor de Lakota. Het gebied behoorde volgens het verdrag van Fort Laramie van 1868 tot hun territorium. Nadat er goud was ontdekt, werden de Black Hills in 1877 eenzijdig door de Amerikanen geannexeerd. Sindsdien wordt er over geprocedeerd. In 1980 leidde dit tot toekenning door het Amerikaanse Hooggerechtshof van een schadevergoeding (op dit moment -1995-inclusief rente ca. 350 miljoen dollar). Het land werd niet teruggegeven, want dat zou volgens de geldende Amerikaanse wetgeving onmogelijk zijn. Dit leidde tot verschillende wetsontwerpen om tenminste het deel van de Black Hills, dat nog in federale handen is, aan de Lakota terug te geven. De ontwerpen zijn nooit wet geworden, maar: ook het geld is nooit uitgekeerd. De meerderheid van de Lakota (ruim 80%) wil de Black Hills terug.

LANDRUIL
Om voldoende land voor het project bij elkaar te krijgen zijn er plannen om een stuk land dat eigendom is van Dunbar Industries (het bedrijf van de gebroeders Costner) te ruilen met een stuk land van de U.S. Forest Service (het Amerikaanse Staatsbosbeheer). De toestemming hiervoor is op dit moment nog niet verleend. Lakota's hebben een comité opgericht: het Blacks Hills Protection Committee, dat zich hevig verzet tegen de de geplande ruil. Een woordvoerder van het comité zei de U.S. Forest Service te beschouwen als de tijdelijke beheerder van het land in de Black Hills, tot het aan de Lakota teruggegeven wordt.

REACTIES
Kevin Costner zelf heeft tot nu geen reactie gegeven op de controverse. Hij laat het woord doen door zijn broer Dan. Deze liet weten de hele zaak zwaar overtrokken te vinden. Er was volgens hem geen sprake van een casino, maar van een hotel en een golfbaan met tevens wat gokfaciliteiten. Verder zou de familie Costner over de jaren heen ca. 300.000 dollar aan Indiaanse projecten hebben gegeven.

Gerda Bolhuis


 
 

Dialecten van de Sioux-taal opnieuw belicht

De Sioux taal met haar Sioux, Assiniboine en Stoney sprekers, wordt in verschillende dialecten in het Noorden van de VS en in Canada gesproken. Er is in het verleden veel onderzoek gedaan naar deze taal en haar varianten maar de precieze onderlinge relaties tussen de dialecten bleven onduidelijk en onzeker. Daarom werd, vanaf 1978, in de Sioux, Assiniboine en Stoney gemeenschappen onderzoek gedaan naar de dialecten. Dit taalkundig onderzoek werd uitgevoerd door Douglas R. Parks en Raymond J. DeMallie en het resultaat werd gepubliceerd aan de Indiana University.

MISVATTINGEN
De onderzoekers kwamen 5 misvattingen tegen in de onderzoeken tot dan toe uitgevoerd. Voordat er wordt ingegaan op die misvattingen een kleine toelichting op de terminologie van het onderzoek.
Sioux, Assiniboine en Stoney zijn politieke aanduidingen. De Sioux noemen zichzelf Lakota of Dakota, afhankelijk van het dialect wat ze spreken. De Assiniboine en Stoney noemen zichzelf Nakota. Sioux is zowel de naam van de taal als geheel, als de politieke aanduiding van de Dakota die Santee-Sisseton en Yankton-Yanktonai spreken en de Lakota die Teton spreken. In het onderzoek is ervan uitgegaan dat de Sioux-taal verdeeld kan worden in 5 dialecten te weten: Santee-Sisseton, Yankton-Yanktonai, Teton, Stoney en Assiniboine.

DIALECTVOLKPOLITIEKE AANDUIDING
Santee-Sisseton Dakota Sioux
Yankton-Yanktonai Dakota Sioux
Teton Lakota Sioux
Assiniboine Nakota Assiniboine
Stoney Nakota Stoney

De 5 misvattingen die uit het onderzoek naar voren kwamen zijn:
* 1. De ontoereikendheid om de Sioux dialecten te classificeren op basis van d-n-l verdeling.
* 2. Het bedrog van de ''Nakota'' Sioux.
* 3. De relatie tussen Yankton en Yanktonai.
* 4. De relatie tussen Assiniboine en Yanktonai.
* 5. De relatie tussen Assiniboine en Stoney.

1. D-N-L verdeling
Van oudsher ging men uit van classificatie op grond van aanwezigheid van d-n-l bijvoorbeeld in het woord wat 'Indiaan' betekent:

D: Santee-Sisseton: Dakota Yankton-Yanktonai
L: Teton: Lakota  
N: Assiniboine: Nakota Stoney

Hoewel dit vaak goed gaat is het absoluut geen wet van Meden en Perzen en kun je niet ongestraft van Teton op Santee overgaan door de L in woorden te vervangen door een D. Op basis van de d-n-l verdeling zouden Santee Sisseton en Yankton-Yanktonai één groep vormen terwijl het duidelijk twee verschillende dialecten zijn.

2. Het 'bedrog' van de 'Nakota' Sioux

Yankton en Yanktonai zijn de minst bekende dialecten van de Sioux-taal. Ze noemden zichzelf in de 19e eeuw, toen hun taal voor het eerst werd vastgelegd, Dakota. Er bestaat geen enkele aanwijzing dat dit ooit Nakota is geweest. Er werd aangenomen dat de Yankton en Yanktonai verbonden waren met de Assiniboine vandaar dat aan de eersten de zelfaanduiding Nakota werd toebedacht. Omdat antropologen en taalkundigen hebben vastgehouden aan het idee dat Nakota de zelfaanduiding is van de Yankton en Yanktonai is het verankerd. Zo is er jaarlijks de Dakota-Lakota-Nakota ontmoeting waarop zaken worden besproken die alle Sioux aangaan.

3. Yankton en Yanktonai

Zoals de naamgeving doet vermoeden zijn deze dialecten nauw met elkaar verbonden. Yanktonai is het verkleinwoord van Yankton. Alhoewel er veel overeenkomsten zijn er genoeg verschillen om ze te zien als subdialecten.

4. Assiniboine en Yanktonai

Onderzoekers in de 19e eeuw schreven dat de Assiniboine waren afgescheiden van de Yanktonai. Dit wordt langzamerhand, zonder concrete bewijzen, als historisch feit gepresenteerd en dat heeft weer invloed op de aanduiding van Yanktonai als zijnde een 'N dialect' die dus dichter bij Assiniboine zou liggen dan bij Yankton. Er is geen bewijs dat Assiniboine van Yanktonai zou afstammen. Meer voor de hand ligt dat de dialecten gelijktijdig ontstaan zijn uit de Sioux-taal.

5. Assiniboine en Stoney

Vaak worden Assiniboine en Stoney op een hoop gegooid hoewel het duidelijk verschillende dialecten zijn en zelfs onderling onverstaanbaar. Assiniboine heeft zelfs meer gemeen met de overige Sioux dialecten dan met Stoney. Stoney staat zover van de overige dialecten af dat het bijna een zelfstandige taal genoemd kan worden.

OVERZICHT
Tot slot een overzicht van de Sioux, Assiniboine en Stoney reservaten:

RESERVAATDIALECT
Alberta:
Alexis Stoney
Paul Stoney
Bighorn Stoney
Stoney Stoney
Eden Valley Stoney
Saskatchewan:
Carry the Kettle Assiniboine
Mosquito-Grizzly Bear's Head Assiniboine
Moose Woods Sisseton/Yanktonai
Standing Buffalo idem
Sioux Wahpeton idem
Whitebear Assiniboine
Wood Mountain Teton
Manitoba:
Birdtail Santee
Oak Lake idem
Sioux Valley idem
Sioux Village-Long Plain idem
North Dakota:
Devil's Lake Sisseton/Yanktonai
Standing Rock Teton
South Dakota:
Cheyenne River Teton
Lower Brule Teton
Flandreau Yanktonai
Pine Ridge Teton
Rosebud idem
Sisseton idem
Standing Rock idem
Yankton Yankton
Nebraska:
Santee Santee
Minnesota:
Lower Sioux Santee
Prairie Island Santee
Prior Lake idem
Upper Sioux idem
Montana:
Fort Belknap Assiniboine
Fort Peck Assiniboine, Yanktonai, Sisseton

Judith-an Verschuuren

Sioux, Assiniboine, and Stoney dialects: a Classification - Douglas R. Parks en Raymond J. de Mallie - Indiana University - 1992.


 

Bomaanslag in Oklahoma


Indianen in Oklahoma slaakten een gezamenlijke zucht van verlichting bij het nieuwsbericht dat de mogelijke dader van de bomaanslag van 19 april in Oklahoma City niet alleen een blanke was, maar een echte blanke - een skinhead, bewapend, gevaarlijk en arrogant. Niet dat er Indianen van verdacht werden. In feite waren er Indianen onder slachtoffers, de vermisten, de mensen in shock, de rouwenden en de redders. Indiaanse naties in de omgeving reageerden met het geven van bloed, voedsel en geld van de stam-casino's.
Omdat het federale gebouw er uit zag als de gebombardeerde marinierskazerne in Beiroet, rees uit de rook en het puin het vermoeden dat buitenlanders dit gedaan hadden. En toen in Oklahoma een posse gevormd werd op zoek naar ieder die er buitenlands uitzag, bleven Indianen liever binnenshuis om geen problemen te krijgen.
Amerika dacht dat het de 'verdomde Arabieren' zocht, zoals veel mensen het buiten het bereik van de camera's zeiden. Eén van de geschokte overlevenden, een blanke die het leven van zijn collega's had gered in de momenten na de explosie, ontkende nederig zijn eigen heldhaftigheid, maar hij wilde wel aan een CNN-reporter kwijt, dat hij zich verbaasde ''dat dit onder onze immigratiewetten zomaar kon. Hoe hebben we deze mensen binnen kunnen laten? ..... Zo zijn wij hier niet.''

Daar, in het hart van het Indianenland van Oklahoma, geen 200 mijl van de plaats aan de Washita waar niet veel meer dan 100 jaar geleden Custer's troepen vredesopperhoofd Black Kettle en meer dan 100 Cheyenne's uitmoordden, betekent het spreken over een tragedie, terrorisme en lakse immigratiewetten iets speciaals voor Indianen.
Daar, in het Oklahoma van de negentiger jaren, waar een jonge Cheyenne - een 17 jarige lifter - werd opgepikt en vermoord door drie jonge blanken omdat ''hij Indiaan was'', zoals één van hen de autoriteiten vertelde. Veel Indianen begrijpen heel goed wat voor soort mensen er tussen hun 'keurige' buren zitten. Tot een paar maanden geleden werden bezoekers op weg van het vliegveld naar Oklahoma City begroet door een bord van de Ku Klux Klan.
Daar tussen de ''Drive Friendly'' verkeersborden van de staat was een duidelijke aanwijzing dat de blanke haatgroepen van het Diepe Zuiden naar het Hartland waren verhuisd. Amerika heeft dit verhaal gemist evenals de FBI-agenten het Ryder-busje met dodelijke explosieven gemist hebben die door blanke plattelandsjongens van Kansas naar Oklahoma gereden is. Op de dag voor de aanslag belde een FBI-agent de Cheyenne en Arapahoe-stammen in Concho, een halfuur rijden van Oklahoma City, om ze te waarschuwen dat de American Indian Movement op weg zou kunnen zijn voor een hoorzitting in mei over een voormalige stamraadvoorzitster, die aangeklaagd was voor het verduisteren van 750 dollar in reiskosten. De FBI had deze Indiaanse vrouw - die onschuldig is tot anders bewezen wordt en ten hoogste een kleine dievegge is - opgespoord bij een AIM-vergadering buiten de staat. Terwijl de FBI haar dicht op het spoor was, zouden ze die geladen Ryder met echte, thuisgekweekte terroristen op de snelweg tegengekomen kunnen zijn. Amerika heeft al enkele tientallen jaren de andere kant opgekeken en de vijand gemist. Als de FBI op het goede spoor is met het onderzoek van de bomaanslag in Oklahoma, door verschillende anti-regerings militiagroepen met elkaar te verbinden, zal het uit komen bij een netwerk van anti-Indiaanse, anti-verdragen blanke haatgroepen die Indianenland de laatste helft van deze eeuw door geterroriseerd hebben, sinds de Lumbee Indianen in 1958 de KKK uit Robeson County in Noord Carolina jaagden.

De nu op de voorgrond tredende Militia van Montana begon in de vroege zeventiger jaren als de Montana Opposed to Discrimination - oftewel de MOD Squad - een anti-Indiaanse groep die zich richtte op de beëindiging van de Indiaanse verdragsrechten in het Congres, de rechtbanken en op de grond.
Voorgangers ontstonden in Washington, Idaho, Californië en Oregon, waar Indianen werden verminkt en vermoord omdat ze visten. Dergelijke groepen verschenen in Nieuw Mexico en Arizona tegen Indiaanse waterrechten, in Maine en New York tegen Indiaanse landclaims, en in Zuid-Dakota, Oklahoma en Kansas gewoon tegen Indianen. In het midden van de jaren '70 bundelden de anti-Indiaanse groepen hun krachten in het Interstate Congress of Equal Rights and Responsabilities. Deze groepen organiseerden zich als reactie op de Boldt beslissing over visrechten in het Noordwesten. De zaak is genoemd naar de federale rechter die in de volgende 10 jaar diep gehaat zou blijven door de haatgroepen, zelfs nadat het Hooggerechtshof zijn vonnis dat Indiaanse visrechten toestond, bevestigde. Deze groep trok als leden voornamelijk vissers, jagers en sportzaken aan in Michigan, Minnesota en Wisconsin, die in de tachtiger jaren rechtszaken bevochten over Indiaanse jacht- en visrechten in die staten. Eén van de federale rechters signaleerde de anti-Indiaanse sfeer in haar beslissing door het noemen van bumperstickers met teksten als ''Spear an Indian, Save a Salmon'', ''Shoot a pregnant Indian, Save a Deer'' en het kwalificeren van Noord-Wisconsin als 'het Mississippi van het noorden'.
Federale rechters en politie die hun beslissingen uitvoerde werden belasterd en met de dood bedreigd, evenals stamleiders en hun kinderen. Een Indiaanse kandidaat voor een rechterszetel in Noord Carolina werd in de late jaren '80 vermoord. Zijn dood en die van een dozijn Indianen, meest jonge mensen, in Kansas zijn nog steeds onopgelost. Pas dit jaar ontving een traditioneel Irokezenopperhoofd in New York, die vlak bij de woonplaats van de enige verdachte in de Oklahoma zaak woont, een perfect geconstrueerde bombrief, alleen zonder het kruit, een waarschuwing van onbekenden.

De anti-Indiaanse groepen voeren hun activiteiten in het volle daglicht uit. De Concerned Citizens for Oklahoma's Future voert actie tegen een recente beslissing in hoger beroep, toevallig dezelfde rechtbank waar Alfred P. Murrah, de naamgever van het gebombardeerde gebouw rechter was. Deze coalitie van zakenmensen uit Oklahoma City deden eerder dit jaar een beroep op het Congres om ''deze onrechtvaardigheid te corrigeren'' in een brochure getiteld ''Enough is Enough. Warning. Rough Road Ahead.'' Het Congres heeft al ontwerpen ingediend die wetten intrekken om arme Indianen te helpen. Inheemse mensen - dit is belangrijk om te weten - zijn nog steeds de armste groep in Amerika, ondanks een paar goede beslissingen van rechtbanken en de explosie van het gokken, waar veel over wordt gepubliceerd, hoewel er maar enkelen van profiteren. Sommige van de wetsontwerpen, die besproken worden, maar die nog niet ver gekomen zijn, zijn een letterlijke kopie van die van de anti-Indiaanse haatgroepen sinds de zestiger jaren.

Terwijl Amerika langzamerhand een beeld krijgt van het soort mensen, dat onder ons woont, kunnen Indianen alleen maar hopen dat het grote publiek en de federale regering zich vragen gaan stellen over de anti-Indiaanse agenda van deze haatgroepen met hun patriottische namen en retoriek.

Susan Shown Harjo

Vertaling: Gerda Bolhuis

Vertaling van Susan Shown Harjo: Hate groups targeted Indian people long before Oklahoma City - Indian Country Today - 11 mei 1995


 

Chili en het beeld van de Indianen


Vorig jaar, op 5, 6 en 7 mei vond er in de stad Temuco in het zuiden van Chili een bijeenkomst plaats van Mapuche en 'blank-Chileense' dichters en schrijvers. De discussies en gesprekken die voortvloeiden uit deze ontmoeting tussen blanken en Indianen, vormden voor de journalist Jorge Guzman de aanleiding om eens na te denken over het belang en de plaats van de Mapuche (voor en) in de Chileense samenleving. Een bevolkingsgroep die zo talrijk en machtig was, dat Mapuche synoniem werd met Indiaan.

INDIO
De plaats van de Mapuche is vooral: laag en slecht. Nadat de Chileense kolonisten er na bloedige gevechten in waren geslaagd het zuiden te 'pacificeren' verdween de Mapuche uit beeld. Het woord 'Indio' (vrij vertaald 'Indiaan') werd een negatieve benaming voor een verachte bevolkingsgroep. Mocht een Indio zijn woonplaats in het geïsoleerde zuiden willen verlaten om naar de stad te trekken, dan werd hij geacht zich aan te passen, zijn mond te houden en onder slechte omstandigheden hard te werken voor een laag loon. Met andere woorden: de Chileense samenleving ontkent hun bestaan. De Mapuche moeten geïsoleerd in het zuiden blijven of onzichtbaar in de steden leven. En ondanks hun grote aantal, zo'n één miljoen, ontkent de blanke Chileense bevolking dit deel van hun nationale identiteit. Men geeft er de voorkeur aan te denken dat men in een etnisch homogeen land leeft. Maar juist door die ontkenning krijgt de Mapuche een enorme betekenis. De Mapuche is De Ander. Allerlei normen, waarden zijn gebaseerd op die gevreesde Ander.

UITERLIJK
Neem bijvoorbeeld het ideale uiterlijk. Zodra Chilenen het hebben over de meest wenselijke uiterlijke kenmerken verschijnt de Mapuche om de be staande voorkeuren te stabiliseren en te verklaren. Mooi haar is blond en krult. Een mooi lichaam wil zeggen lange benen en, bij vrouwen, ook nog een slanke taille. De kleur van een mooie huid is blank.
Maar iedere Chileen beleeft deze opvatting van schoonheid als het tegenovergestelde van het Mapuche-uiterlijk: donker sluik haar, korte benen, de neiging tot het krijgen van een buikje en een donkere huid. Wat een Chileen dus eigenlijk doet is een lichaam mooi te vinden omdat hij het ziet als 'niet-Mapuche'. Dat heeft diverse gevolgen. Eén van de effecten is, dat reclame-spots op tv meer blonde personen tonen dan Noord-Amerikaanse commercials. Dit wil nog wel eens de lachlust opwekken bij buitenlandse bezoekers, maar wordt door de Chilenen zelf heel normaal gevonden.
Een ander gevolg dat mannen, maar het machismo vooral vrouwen aan een onmogelijk ideaalbeeld moeten voldoen. De meeste vrouwen zijn vrij 'donker' van uiterlijk. Ze kunnen hun haar blonderen, maar blauwe ogen verwerven is onmogelijk (tenzij ze met een gewelddadige man zijn getrouwd). Wat de gevolgen hiervan zijn voor het zelfbeeld laat zich raden, maar de absurditeit van de situatie is duidelijk. De Chilenen leven onder het juk van een ideaalbeeld waar de overgrote meerderheid met geen mogelijkheid aan kan vol doen, omdat het de nationale identiteit ontkent.

RIJKDOM
Met de opvattingen over rijkdom gebeurt iets soortgelijks. Door de exploitatie van inheemse gemeenschappen van heel Latijns-Amerika raakte 'armoede' gekoppeld aan etniciteit en een Indiaans uiterlijk. In Chili is een blonde bedelaar daardoor een schandaal en een afschrikwekkende anomaliteit. In deze angst voor armoede verschijnt opnieuw De Ander, de Mapuche ''waar ik op geen enkele manier bij wil horen''. Het heeft ook tot gevolg dat de inwoners van Santiago bij het zien van een blond persoon onmiddellijk aannemen dat hij of zij rijk is en in een welvarende wijk van de hoofdstad leeft, terwijl dat niet altijd het geval is.

HUINCA
De Mapuche zijn niet onberoerd gelaten door deze negatieve stereotypering. Zij hebben op hun beurt normen en waarden ontwikkeld die zijn gebaseerd op het bestaan van De Ander, de blanke, de 'Huinca'. Tijdens de driedaagse bijeenkomst in Temuco werd duidelijk dat de Mapuche zichzelf heel positief zien. Ze zijn trots op hun eigen taal omdat die harmonieert met alles in hun omgeving. Ze hebben hun eigen religie en levenswijze waarbij men anderen respecteert vanwege hun wijsheid. En ondanks het egoïsme en de individualiteit van de 'moderne samenleving' hebben ze hun eigen gemeenschappen intact kunnen houden op basis van wederzijdse hulp en samenwerking.
Tegenover dit zelfbeeld staat het beeld van de ander, de Huinca. Die leeft vervreemd van de natuur, kent geen respect, kan niet samenwerken en heeft geen achting voor de ouderen. De Huinca is de negatieve keerzijde van de Mapuche.

ERKENNING
Of de wederzijdse kloof te dichten valt is de vraag. Maar het is in ieder geval duidelijk dat de Chileense samenleving moet beginnen met het erkennen van de Mapuche. De Mapuche kan zonder de Huinca voortbestaan, maar de nieuwkomers kunnen het Indiaanse element in hun afstamming niet blijven ontkennen. Die ontkenning is zelfbedrog, waarvoor de Chileense samenleving al jaren betaalt met een gebrekkige waarneming en onwetendheid over de eigen identiteit. En het is aan de Mapuche om de Chileense meerderheid, in afwachting van volgende bijeenkomsten, duidelijk te maken dat we alle maal veel zouden verliezen als we niet naar de Mapuche luisteren wanneer ze vragen: ''Laat ons zijn''.

Vertaling: Ingrid van Amelsfort

Dit artikel is een vrije bewerking en samenvatting van een reportage Jorge Guzman: ''Zugutruwun: reunión de la palabra'', verschenen in de krant La Epoca van zondag 5 juni 1994.


 

Lakota Nieuws

CASINO PINE RIDGE
Nog steeds zijn er controverses over het Prairie Wind Casino op het Pine Ridge reservaat. Het bedrijf waar de stam oorspronkelijk mee in zee is gegaan, Turnkey Gaming, wordt mogelijk uitgekocht door Prairie Thunder Investments, een samenwerkingsverband van o.a. enkele Indiaanse geldschieters. Bij het casino werken ca. 130 mensen, meest leden van de Oglala Sioux-stam. Bij de werknemers is onrust ontstaan over de plannen.

BENDES
Bewoners van de wijk Lakota Homes in Rapid City (Zuid-Dakota) ondernemen nu zelf acties tegen de straatbendes in hun wijk. Er zouden in de wijk (het plaatselijke Indiaanse getto) vier Indiaanse bendes zijn, die onder elkaar vechten en ook met andere bendes uit de rest van de stad. Vorig jaar viel bij een schietpartij één dode.
Bewoners zijn gestart met een workshop om te leren wat ze tegen de gangs kunnen ondernemen. Ongeveer 20% van de Indiaanse scholieren in Rapid City zou lid zijn van een bende. Rapid City heeft ca. 15.000 Indiaanse inwoners op een totale bevolking van ca. 70.000.

BLACK HILLS CLAIM
Medewerkers van het Carter Center in Atlanta, Georgia doen onderzoek naar de mogelijkheid van bemiddeling in de Black Hills zaak (de teruggave van de Black Hills-bergen aan de Lakota). Het Center is een initiatief van de vroegere Amerikaanse president Carter. Carter lijkt geïnteresseerd te zijn geraakt in de zaak, toen hij meehielp bij het bouwen van huizen op het Cheyenne River-reservaat in Zuid-Dakota (zie Wotanin Wowapi nr. 17.) Verschillende Lakota leiders zijn benaderd door het Center. Of de federale Amerikaanse regering hieraan wil mee werken, lijkt nog de vraag te zijn.


 

Aktualiteiten


SENECA
Bij de Seneca in de staat New York zijn grote problemen ontstaan over het bestuur van het reservaat. Twee leiders claimen elk de echte president van de Seneca-stam te zijn. Bij een schietpartij op het Cattaraugus-reservaat kwamen in april drie mensen om het leven. De drie waren aanhangers van één van de fracties, die bij het administratiegebouw op met de andere fractie geconfronteerd werden.

MILITAIRE BASIS
De Southern California Coalition of Tribes heeft een plan ingediend om de marinebasis San Diego in gebruik te krijgen. Onder de Amerikaanse wet kunnen Indianenstammen verlaten militaire bases terug claimen. Nu er de laatste jaren ook op het Amerikaanse leger bezuinigd is, komen verschillen de bases de komende jaren vrij. Het National Congress of American Indians heeft een speciale werkgroep opgericht om deze problematiek te begeleiden.

AANSLAG OKLAHOMA
Bij de bomaanslag in Oklahoma zijn ook Indianen omgekomen. In het gebouw bevond zich ook het kantoor van Urban Housing and Development, dat ook verantwoordelijk is voor huisvesting van Indianen. Vijf medewerkers, waaronder een Cherokee-Indiaan, kwamen om het leven. Het kantoor van het Bureau voor Indiaanse Zaken bevond zich in een ander gebouw.
De Cheyenne en Arapaho hebben een speciale pow wow gehouden, waarvan de opbrengst voor de familie van de slachtoffers bestemd is. Ook opbrengsten van Indiaanse casino's zijn aan hen gedoneerd.

SENATOR
De enige Indiaanse senator in de Verenigde Staten, Ben Nighthorse Campbell heeft opzien gebaard door om te switchen van de Democratische naar de Republikeinse partij. Campbell zei dat zijn opinies over Indiaanse kwesties hierdoor niet zouden veranderen.

 

Colofon


Redactie: Ingrid van Amelsfort & Judith-an Verschuuren
Organisatie & produktie: Gerda Bolhuis
Layout/logo's: Ad Vermeulen
Bijdragen: Ingrid van Amelsfort, Gerda Bolhuis & Judith-an Verschuuren

ISSN 0926-2989